கல்வி ஏன் ‘ஆடம்பரம்’ ஆகிறது? படிப்புச் செலவும் இந்தியக் குடும்பங்களின் கடன் வலையும்!

‘ஆடம்பரம்’ ஆகிறதா கல்வி? படிப்புச் செலவு உயர்வு, சமூக இடைவெளி மற்றும் இந்தியக் குடும்பங்களின் பொருளாதார நெருக்கடி!

கல்வி ஏன் ‘ஆடம்பரம்’ ஆகிறது? படிப்புச் செலவும் இந்தியக் குடும்பங்களின் கடன் வலையும்!

A detailed socio-economic analysis based on the latest NSO report on how school education is shifting from an essential right to a luxury product for Indian families. Read the complete study.

ஒரு சமூகத்தில் வகுப்பறையின் எல்லைகள் என்பது வெறும் பாடப் புத்தகங்களோடு மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை. அது ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்தக் குடும்பங்களின் பொருளாதார பலத்தையும், சமூக நிலையின் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் பிரதிபலிக்கும் மிக முக்கியக் கண்ணாடியாக விளங்குகிறது. கல்வி என்பது எளிய குடும்பங்களுக்குத் தங்களது வறுமையிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு முதன்மையான ‘வாழ்வாதாரக் கருவி’ ஆகும். நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கு அது சமூகத்தில் தங்களின் அடுத்த நிலைக்குச் செல்வதற்கான ஒரு ‘வளர்ட்சி ஏணி’ ஆகப் பயன்படுகிறது. ஆனால், தற்போதைய சந்தைப் பொருளாதாரச் சூழலில் கல்வி என்பது ‘அனைவருக்குமான அடிப்படை உரிமை’ என்ற நிலையிலிருந்து மெல்ல விலகி, ‘வசதி படைத்தோருக்கான தனித்துவச் சிறப்புச் சலுகை’ ஆக மாறும் அபாயகரமான தோற்றத்தை அளிக்கிறது.

இன்று (செப்டம்பர் 27) வெளியாகியுள்ள தேசியப் புள்ளியியல் அலுவலகத்தின் (NSO) புதிய மாடுலர் கல்வி ஆய்வு அறிக்கையின்படி (NSO Modular Education Survey Report), இந்தியாவில் கல்விக்கான நுகர்வுச் செலவுகள் நாளுக்கு நாள் மிரளவைக்கும் வகையில் உயர்ந்து வருவது அம்பலமாகியுள்ளது. வருமானம் அதிகரிக்கும் போது குடும்பங்கள் அரசுப் பள்ளிகளை விடுத்துத் தனியார் பள்ளிகளை நோக்கி ஓடும் தற்போதைய சமூக அவல நிலை மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைப் பொருளாதாரத் தரவுகள் கீழே விரிவாக ஆராயப்பட்டுள்ளன.

‘ஏங்கெலின் விதி’ (Engels' Law) உடைபடுகிறதா? இந்தியக் கல்விச் செலவின நெகிழ்ச்சி:

பொருளாதாரத்தின் மிக அடிப்படை விதியான பொருளாதார வல்லுநர் ஏங்கெல்ஸின் ‘ஏங்கெலின் விதி’ கூறுவது என்னவெனில், ‘ஒரு குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த வருமானம் உயரும் போது, அது உணவிற்காகச் செலவிடும் தொகை விகிதாச்சார அடிப்படையில் பெருமளவில் உயர்வதில்லை. மாறாக, அவர்கள் சற்று தரமான உணவை உட்கொள்கிறார்கள்; ஒட்டுமொத்தச் செலவினத்தில் உணவுக்கான பங்கு குறைகிறது’ என்பதாகும்.

ஆனால், ஓர் இந்தியக் குடும்பம் தனது வருமானத்தைப் பெருக்கும் போது, உணவைப் போலல்லாமல் தன் குழந்தைகளின் பள்ளிக் கல்விக்காக மிக அதிக விகிதத்தில் செலவிடுகிறது. பொருளாதார விதிகளின்படி, ஒரு நுகர்வுப் பொருளின் செலவின நெகிழ்ச்சி (Expenditure Elasticity) 1-க்கு மேல் சென்றாலே அப்பொருள் ‘அத்தியாவசியப் பொருள்’ என்ற நிலையைத் தாண்டி ‘ஆடம்பரப் பொருள்’ (Luxury Good) ஆக மாறிவிடும். தற்போது இந்தியக் குடும்பங்களின் கல்விக்கான செலவின நெகிழ்ச்சியானது 1.42 ஆக மிரளவைக்கும் அளவில் உயர்ந்துள்ளது. அதாவது, 10% கூடுதல் வருமானம் பெறும் ஒரு குடும்பம் 14% கூடுதலாகக் கல்விக்குச் செலவிடுகிறது. இதில் மிகப் பெரிய தொகையை விழுங்குவது தனியார் பள்ளிக் கட்டணமே (Private School Fees) தவிர, பிரத்தியேக டியூஷன் வகுப்புகள் அல்ல என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஏழை மற்றும் பணக்காரக் குடும்பங்களின் கல்வி நுகர்வுச் செலவு இடைவெளி:

தேசியப் புள்ளியியல் அலுவலகத்தின் (NSO) புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்தியாவில் நிலவும் சமூகச் சமத்துவமின்மையைக் காட்டும் முக்கியத் தரவுகள் வருமாறு:

• வருடாந்திர நுகர்வுச் செலவு: இந்தியாவில் ஒரு சராசரிக் குடும்பம் ஓர் ஆண்டிற்குத் தன் குழந்தைகளின் கல்விக்காக ரூ.26,615 செலவிடும் போது, மிக ஏழ்மையான கீழ்நிலை வர்க்கக் குடும்பங்கள் ரூ.11,700 மட்டுமே செலவிடுகிறார்கள். இதுவே ஆகப் பணக்காரக் குடும்பங்கள் ஆண்டுக்கு ரூ.67,200 வரை கல்விக்காக வாரி இறைக்கிறார்கள்.



• வருமானப் பங்கீடு: சராசரி மற்றும் ஏழைக் குடும்பங்கள் தங்களது ஒட்டுமொத்த வருமானத்தில் கல்விக்காக 10 சதவீதம் வரை செலவிடும் போது, பணக்காரக் குடும்பங்கள் தங்களின் வருமானத்தில் 20% சதவீதத்திற்கும் மேல் கல்விக்காகச் செலவிடத் தயங்குவதில்லை.



• தனியார் பள்ளிகளின் ஆதிக்கம்: ஏழை மாணவர்களில் இருந்து பணக்கார மாணவர்கள் வரை எடுத்துக்கொண்டால், வருமானம் உயர உயரத் தனியார் பள்ளிகளுக்குச் செல்லும் மாணவர்களின் பங்கு 18%-ல் இருந்து 61% ஆக அசுர வேகத்தில் உயர்கிறது. இந்த இரண்டு வர்க்கங்களுக்கும் இடையேயான ஆண்டு கல்விச் செலவு இடைவெளி ரூ.55,553 ஆக உள்ளது; இதில் 63% (ரூ.35,120) தொகையை வெறும் தனியார் பள்ளிக் கட்டணங்கள் மட்டுமே ஆக்கிரமிக்கின்றன.

டியூஷனும் நிழல் கல்வியும் - ஏழைகளின் பட்ஜெட்டைத் துளைக்கும் கோச்சிங் கிளாஸ்:

உண்மையில், பணக்காரக் குடும்பங்களை விட ஏழைக் குடும்பங்களின் கல்விச் செலவில் தனியார் டியூஷன் மற்றும் கோச்சிங் வகுப்புகள்தான் (Shadow Education System) அதிகப் பங்கைப் பெறுகின்றன என்பது ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது. ஏழ்மையான 10% குடும்பங்கள் கல்விக்காகச் செலவிடும் ஒரு ரூபாயில் பயிற்சி மையங்களுக்கு 18 பைசா வரை செல்கிறது; ஆனால் பணக்காரக் குடும்பங்களில் இது 13 பைசாவுக்கும் குறைவாகவே உள்ளது. ஏனெனில், பணக்காரப் பெற்றோர்கள் தங்களது பண பலத்தால் தரமான உள்கட்டமைப்பு கொண்ட பள்ளிகளிலேயே குழந்தைகளைச் சேர்த்து விடுகின்றனர். ஆனால், அரசுப் பள்ளிகளில் படிக்கும் ஏழைக் குழந்தைகள் தங்களது கற்றல் குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்ய இந்த நிழல் கல்வி முறையை நம்ப வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

கல்வி ஏன் ‘ஆடம்பரம்’ ஆகிறது? ஐந்து முக்கியக் காரணங்கள்:

இன்றைய சந்தைப் பொருளாதாரச் சூழலில் கல்வி ஒரு வணிகப் பொருளாக மாறுவதனால் சமூகத்தில் பின்வரும் கடுமையான பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன:

• 1. தரமான கல்வி கிடைப்பதில் பற்றாக்குறை: சிறந்த உள்கட்டமைப்பு மற்றும் டிஜிட்டல் வசதிகள் கொண்ட கல்வி நிறுவனங்களில் பயிலும் தனித்துவத்தைப் பெற பணக்காரர்கள் எவ்வளவு பெரிய தொகையையும் செலவிடத் தயாராக உள்ளனர். ஆனால், ஏழைகளால் இந்தத் தொகையைத் தர இயலாததால் அவர்கள் துவக்கத்திலேயே புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்.



• 2. நிழல் கல்வி அமைப்பின் அசுர வளர்ட்சி: நீட் (NEET), ஜேஇஇ (JEE) மற்றும் கிளாட் (CLAT) போன்ற உயர்தரப் போட்டித் தேர்வுகளுக்கான பிரத்தியேகப் பயிற்சி மையங்களின் கட்டணங்கள் ஏழை மற்றும் நடுத்தரக் குடும்பங்களின் சக்திக்கு முற்றிலும் அப்பாற்பட்டவை ஆகும்.



• 3. நடுத்தர வர்க்கத்தின் கடன் வலை: கல்வியை ஓர் ஆடம்பரப் பொருளாகப் பார்க்கும் தற்போதைய சமூகச் சூழலால், நடுத்தரக் குடும்பங்கள் தங்களது தகுதிக்கு மீறித் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் கோச்சிங் சென்டர்களுக்கும் செலவிட்டுப் பெருமளவில் கடன் வலையில் (Financial Debt) சிக்கி வீழ்கின்றன.



• 4. தலைமுறை இடைவெளி அதிகரிப்பு: பணக்காரக் குடும்பங்கள் கல்விக்கும் உலகத்தரம் வாய்ந்த திறன் மேம்பாட்டிற்கும் (Skill Development) அதிகமாக முதலீடு செய்வதால், அவர்களது குழந்தைகள் சிறந்த வேலைவாய்ப்புகளை எளிதாகப் பெறுகிறார்கள்; ஏழைக் குழந்தைகள் உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லாததால் தொடர் பின்னடைவைச் சந்திக்கின்றனர்.



• 5. அரசு அமைப்புகளின் மீதான நம்பகத்தன்மை குறைதல்: ஒரு நாட்டின் அரசுப் பள்ளி அமைப்பு பலவீனமடைவதைக் காட்டும் மிகத் துல்லியமான அளவுகோல் என்பது, ‘மக்களின் வருமானம் அதிகரிக்கும் போது தங்களது பிள்ளைகளை அரசுப் பள்ளிகளில் இருந்து தனியார் பள்ளிகளுக்கு மாற்றுவதாகும்’. இதனால் அரசுப் பள்ளிகளின் நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குறியாகிறது.

இதற்கான இறுதித் தீர்வு என்ன?

கல்வி என்பது ‘அதிகமாக முதலீடு செய்பவருக்கே சிறந்த பலன்’ என்ற வணிக நிலையை எட்டும்போது, அது சமூகத்தில் சமத்துவமின்மையை (Social Inequality) பன்மடங்கு அதிகப்படுத்துகிறது. சமத்துவமின்மை என்பது பணக்காரப் பெற்றோர்கள் கோச்சிங் கிளாஸுக்கு அதிகம் செலவிடுவதில் இல்லை; மாறாக, அவர்கள் அரசுப் பள்ளிகளை முற்றிலும் புறக்கணித்துத் தனியார் பள்ளியை நோக்கி நகர்வதிலும், அந்த விலையுயர்ந்த கல்வியை சந்தையில் வாங்குவதிலும் தான் இருக்கிறது.

எனவே, அரசுப் பள்ளிகளை விட்டு வெளியேறுவது வீண் என்று பெற்றோர்கள் நினைக்கும் அளவுக்கு, அனைத்து அரசுப் பள்ளிகளின் உள்கட்டமைப்பு, டிஜிட்டல் வசதிகள் மற்றும் கற்பித்தல் தரத்தைத் தனியார் பள்ளிகளுக்கு இணையாக உயர்த்துவதே இதற்கான ஒரே இறுதித் தீர்வாகும். அப்போதுதான் கல்வியை மீண்டும் அனைவரும் சமமாகப் பெறக்கூடிய ஒரு உன்னதமான ‘பொதுப் பொருள்’ (Public Good) ஆக மாற்ற முடியும் எனப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் புதிய கல்விக்கொள்கை மாற்றங்கள், தேசியப் புள்ளியியல் துறை (NSO) புதிய ஆய்வறிக்கைகள், மற்றும் கல்வித்துறை சார்ந்த உள்கட்டமைப்புச் செய்திகளை உடனுக்குடன் தெரிந்து கொள்ள நமது வலைப்பதிவை (Blog) தொடர்ந்து சப்ஸ்கிரைப் செய்து பின்பற்றுங்கள்!

Is education a luxury in India, NSO modular education survey report, Engels law on educational expenditure, private school fees hike impact on poor, shadow education system growth NEET JEE.